Non toda a superficie da cova é transitábel. Está dividida en tres zonas principais; as galerías turísticas ou baixas, as galerías altas e as galerías novas, de máis recente descubrimento. Loxicamente so un terzo da cova, o pertencente ao primeiro grupo de galerías, pode ser visitada sen restrición. Ademais nesta zona o acceso é fácil debido á amplitude das súas salas e á súa gran altura. A cova posúe dúas bocas de entrada: dúas naturais e unha habilitada artificialmente en 1960. Ás Galerías Altas e Novas accédese por un estreito paso en alto situado na Sala do Cataclismo pero non son visitábeis.

Parte da importancia da cova reside en que representa case todos os tipos de formacións coñecidas. As súas impoñentes salas están cheas de estalactitas para o deleite visual do visitante. Na Sala do Vestíbulo sitúase un xacemento arqueolóxico e a Sala do Belén, pola súa parte, fai gala de belas formacións calcarias. A cova conta incluso co seu propio miradoiro na Sala do Elefante que conduce a unha estancia que permite contemplar unhas vistas fabulosas das estalactitas e estalagmitas que poboan teitos e solos.

A gruta tamén serve a usos sociais, xa que na Sala da Cascada ou na do Ballet represéntanse os Festivais de Música e Danza da localidade. No centro da estancia álzase unha maxestosa columna de máis de 15 metros e unhas cornixas das que descenden estupendas coadas. Tamén, o teito está ornamentado con infinidade de estalactitas, algunhas de espectaculares dimensións. Outras dúas salas importantes son a das Pantasmas e a do Cataclismo. A xigantesca columna central desta sala incluso ostenta o posto da maior do mundo no libro Guinness dos recordes.

Pero a cova combina a súa propia beleza natural coas pinturas rupestres. Na primeira cámara, a do Vestíbulo, hai un xacemento arqueolóxico e unha vitrina con paneis de pinturas, restos humanos e útiles atopados na cova. Concretamente hai máis dunha vintena de pinturas que datan da etapa auriñaerense. Na Sala da Torca é posíbel admirar pinturas rupestres antropomórficas, mentres que na Sala das Pantasmas predominan as representacións simbólicas e de animais.

A Sala do Belén é testemuña do enterramento dunha muller do 6.300 a.C. O visitante tamén poderá asombrarse na sala do Cataclismo, onde se pode comprobar a pegada dunha sacudida sísmica que tivo lugar hai 800.000 anos na comarca. Nas galerías Altas e Novas sobresae a Sala das Columnas de Hércules, onde os homes do Paleolítico que habitaron a caverna deixaron o seu legado nas pinturas rupestres que decoran as paredes desta zona da gruta.