A zona antiga de Logroño ofrece un percorrido encantador entre solemnes edificios, nobres igrexas e egrexios palacios. O seu perfil limita co río Ebro, sucado por pontes que actúan de maxestosa antesala do centro histórico, onde as torres de La Redonda, Santiago el Real e a característica agulla do Palacio rabuñan o ceo. No palpitante centro da cidade contrasta o hierático silencio dos seus edificios co bulicio que cada día e cada noite somerxe as súas rúas. O comercio, de todo tipo e para todos os gustos, é o principal motor da zona antiga, nunha perfecta simbiose entre modernidade e tradición.

Os marqueses de Someruelos tiveron o pracer de gozar deste señorial palacio, situado ao inicio da rúa Portales, ata 1862, ano no que foi adquirido pola corporación municipal, co obxectivo frustrado de trasladar aos seus apousentos a sede episcopal de Calahorra a Logroño. Descartada esta posibilidade, o palacio fixo as veces de casa consistorial durante 115 anos. Ao se construír a actual Casa do Concello, o Palacio de los Chapiteles pasou a albergar as oficinas da Consellería de Cultura, Deportes e Xuventude do Goberno de A Rioxa. Ben é certo que do edificio se desprende certo ar administrativo, coa súa sobria e plana fachada cuxos laterais despuntan como dúas discretas torres.

En Logroño hai aínda quen sería incapaz de sinalar á igrexa polo seu nome sen lle engadir o sobrenome de “La Aguja”, torre de planta octogonal do século XIII que representa outra das postais da cidade. A agulla é unha frecha ou capitel en forma de pirámide de oito lados, de varios pisos. No inferior hai oito bufardos e en cada un destes, unha fiestra. 

A Igrexa debe o seu nome á doazón que realizou Afonso VII do seu palacio en 1130 para que se erixise a primeira fundación da orde do Santo Sepulcro no Reino de Castela. No edificio resultante de múltiples variacións, ampliacións e reedificacións apenas deixa adiviñar a súa estrutura primitiva. A portada principal coróase cunha arcada que confire a estética dun retablo clasicista, mentres que o claustro, tamén obxecto de varias modificacións, conta con galerías baixas  formadas por arcos de medio punto mentres que as altas se adornan de columnas toscanas e cornixamento con ocos alintelados.

A muralla de Revellín resultará sen dúbida familiar para o visitante adulto. As últimas pesetas que circularon por España, levaban impreso no seu reverso un extracto desta fortificación. As Murallas del Revellín son os restos do cinto de pedra que circundaba á cidade de Logroño. Este elemento defensivo construíuse entre 1948 e 1540 e foi o resultado de reforzar a antiga muralla medieval. Porén, foi durante o asedio dos franceses en 1521 cando a cidade entendeu que as súas medidas defensivas precisaban certas melloras. A muralla foi reforzada co Cubo de Revellín, ampliouse en lonxitude e creouse o foso que a rodeaba.