|
 |
| |
 |
|
A maior parte dos edificios bilbaínos con soleira articúlanse en torno á súa labiríntica Zona Vella. No seu corazón atópase a Catedral de Santiago, que data de finais do XIV e principios do XV. Construída en estilo gótico, aínda que con detalles do gótico florido, é punto de paso da peregrinación xacobea. A súa planta forma unha cruz latina e no interior divídese en tres naves con bóvedas de crucería. A cabeceira do templo é de planta poligonal, con carola. De gran fermosura son o seu coro e claustro, os seus dous pórticos e a portada renacentista. En San Sebastián a zona histórica coñécese como Parte Vella. Aquí están as igrexas de San Vicente e de Santa María del Coro, gótica e renacentista-barroca respectivamente. Destaca polo seu trazado racionalista nun entorno natural flanqueado polo Monte Urgull ou o porto pesqueiro. Toda a tradición donostiarra pode degustarse nos bares e restaurantes que proliferan nestas animadas rúas. Visitas recomendábeis son o Museo de San Telmo ou a Basílica de Santa María. Deixándose levar polas rúas o visitante chegará á praza porticada da Constitución, antigamente usada como coso taurino, así como á Catedral del Buen Pastor. Por último merece a pena transitar pola romántica Alameda del Boulevard, céntrica rúa que separa a vella Donostia da nova e conta con edificios neoplaterescos como o Teatro Victoria Eugenia e o Hotel María Cristina, á beira do Urumea. No que toca á capital do País Vasco, Vitoria, esta conserva unha zona medieval presidida pola gótica catedral de Santa María. Na súa orixe foi unha igrexa-fortaleza aínda que a súa construción culminouse entre os séculos XIV e XV. A súa factura sostense nunhas enormes columnas abombadas polo peso e un fermoso corredor. Destacan as esculturas do seu fermoso pórtico. Ata o 2010 tamén se poderán visitar na catedral os propios traballos de restauración que se están levando a cabo e obtiveron un premio da UE en materia de conservación e mellora do patrimonio cultural. |