Romántico é o lugar formado polo Palacio de Luxemburgo e o Xardín de Luxemburgo. Hoxe sede do senado, o palacio foi levantado en estilo florentino en 1615 para a rexente María de Médicis e a súa fachada principal oriéntase ao sur para ofrecer as vistas do precioso xardín. 

Construído en estilo neoclásico, este é o parque máis céntrico e popular de París. A súa estrutura fórmase a partir de rúas concéntricas a partir do estanque octogonal que o coroa. Do xardín só persiste a fonte de María Médicis así como o seu encanto orixinal, o de pasear ou gozar sentado e en boa compañía de plácidas atardecidas.

Fundada en 1927 como facultade de teoloxía, a Sorbona xogou un importante papel nas contendas relixiosas do país e hoxe en día é unha das academias que mellor reputación conserva. A súa situación é privilexiada, no alto da Montaña de Santa Xenoveva, fronte ao liceo Louis Le Grand e ao Collège de France. Sempre foi fundamental no terreo das letras e por suposto da poesía.

O panteón pola súa parte é un monumento neoclásico concibido como igrexa e onde descansan os fundadores da patria. A súa construción está inspirada no romano Panteón de Agripa e na cúpula da catedral de San Paulo en Londres. O certo é que cada recuncho deste barrio parisiense conta con magníficos detalles, desde os restos romanos das Arènes de Lutece, a antiga Rue Mouffetard, co seu mercado ao aire libre, a Praza St-Michel, o teatro de l’Odeon ou a igrexa gótica de St-Séverin.

Ineludíbel para unha velada nocturna é a Avenida dos Campos Elíseos, un máxico e emblemático percorrido de dous quilómetros. Aínda que o maior dos refuxios verdes é o chamado Xardín das Plantas, un auténtico pulmón parisiense con nada menos que 26 hectáreas. A súa estampa máis famosa é a explanada da súa entrada principal, pero no seu interior as alamedas proporcionan ás parellas agochos que convidan ao máis acaramelado dos paseos. Incluso se di que ilustres artistas parisienses como o pintor Delacroix ou o escritor Alfred de Musset xa paseaban no seu día por aquí coas súas damas.

E é que a cidade do Sena iluminou coñecidos romances reais e ficticios. O Barrio Latino era o lugar onde Cortázar situou a sedución na súa obra Rayuela. No barrio de Montparnasse, o novelista estadounidense Henry Miller ou o pintor Diego Rivera viviron historias de amor. Preto atópase un museo en memoria do escultor Auguste Rodin, que viviu unha intensa e destrutiva relación coa tamén escultora Camille Claudel.

Aínda que unha das máis famosas e dramáticas relacións da historia recente foi a que viviu a diva Maria Callas co magnate Aristóteles Onassis que terminou traxicamente. Pero a escuridade e o drama que envolveron os romances parisiense esfumáronse co pasado e a capital retomou o encanto romántico do que hoxe fai gala máis que nunca.