Ao noroeste da provincia da Coruña, en plena Costa da Morte atópase unha das vilas pesqueiras máis típicas de Galicia. A súa actividade sempre estivo vinculada ao mar, xa desde o século XVII coa pesca de cetáceos aínda que hoxe se dedica fundamentalmente á pesca de baixura e ao marisqueo. Este apego ao mar queda de relevo nas paredes da Casa do Pescador, adornada polos trazos do pintor Urbano Lugrís, que dedicou gran parte da súa obra á imaxinería que a localidade lle brindaba.

Na actualidade Malpica conxuga a súa vida portuaria cunha crecente vea turística. E é que o visitante vese absorbido por tradicións gremiais como os boteiros que levan desde o muro do porto ata as embarcacións pesqueiras, as atadoras que remendan as redes ou as poxas na lonxa á primeira hora da tarde. Indispensábel é camiñar polas súas empinadas calellas e contemplar as vellas casas de arquitectura mariñeira. Mostras de tradición son tamén a súa gastronomía na que salientan as caldeiradas de peixe, o polbo ou marisco, así como as súas Festas do Mar en agosto.

Na costa do asturiano concello sidreiro de Villaviciosa e na desembocadura da súa ría, atópase Tazones, outro porto de orixe baleeira que conxuga o mellor do mar e da montaña. A súa paisaxe urbana fórmana humildes aínda que belas casiñas e empedradas rúas mariñeiras que ven os días pasar ao arrolo das ondas. O municipio sitúase entre dúas penas e precipítase cara o mar nunha sucesión de brancas vivendas e mostras de patrimonio como a Casa das Cunchas, cuberta destas coirazas.

Ao seu pequeno porto chegan cada tarde as delicias mariñas que seducen o visitante en pratos de marisco e peixe da máis alta calidade. A evidencia da súa comuñón co mar ilústraa cada ano San Roque, data na que celebran unha tradicional procesión de lanchas polo porto, levan nunha delas o santo a bordo. Como complemento perfecto, nos seus pedregais pode tamén seguirse a pegada dos dinosauros, con rutas sinalizadas.

Outro porto marcado polo verdor da montaña e o azul das augas é Ubiarco, no medio dun val pegado ao mar. Dentro da localidade cántabra de Santillana del Mar, diferénciase dos anteriores por unha tradición tamén gandeira e polas súas terras de pastos en suave descenso. Esta xeografía convérteo nun lugar apto para o contacto coa natureza e o turismo rural, moi implantado na zona.

A praia de Santa Justa é un pequeno reduto natural de area fina, rodeado de muros de pedra. É todo un pracer sentarse en soidade a contemplar a forte ondada azoutando as rochas. Xunto ela salienta unha ermida situada ao abeiro dun arco natural que parece datar do século XVI aínda que carece de elementos decorativos. O contorno da vila cara o interior pasa por agrestes montañas, máxicos bosques e amábeis pradarías. Ecosistemas que albergan unha rica fauna con raposos, xabarís, gansos, miñatos, gaivotas ou corvos mariños. Sen esquecer tesouros das súas augas como a robaliza, a centola, o percebe, a troita ou a sardiña.