A primeira parada será Fuente Vaqueros, onde comezou a forxarse a lenda. Nesta tranquila vila da Vega de Granada está a casa na que o autor do Romancero Gitano naceu un día 5 de xuño de 1898. Foi rehabilitada e transformada en museo, de forma que alberga desde manuscritos e primeiras edicións lorquianas ata bocexos para decorados teatrais, correspondencia persoal e en definitiva, obxectos que constituíron a súa nenez, incluído o seu berce.

Tamén hai oco nas súas exposicións para as obras doutros artistas, pintores e músicos contemporáneos, amigos ou cuxas obras se relacionan coa do granadino, como son as de Rafael Alberti, Salvador Dalí, Picasso, Bores ou Ismael de la Serna entre moitos outros.

Trátase da residencia de verán da familia Lorca. Foi un regalo que Federico García pai fixo á súa familia en 1925. Aquí pasarían os seus períodos estivais e o ilustre poeta inspiraríase desde a súa habitación, con vistas a Sierra Nevada e La Alhambra, para escribir algunhas das súas obras máis celebradas, como “El Diván del Tamarit”, “Romancero Gitano”, “Poema del Cante Jondo” e “Bodas de Sangre”.

Actualmente, esta vivenda de dúas plantas está tamén reconvertida en Casa-Museo, pero conserva os mobles e utensilios orixinais tal e como os coñeceu Lorca. Obxectos carismáticos na súa vida como o sofá da entrada, un escenario para monifates feito polo artista ou o piano que tocaba para os seus achegados, entre outros moitos documentos no seu cuarto.

Outra visita imprescindíbel é a localidade de Valderrubio, a onde a familia se trasladaría aínda  sendo Lorca neno. Aquí, no número 20 da rúa Iglesias o seu pai posuía unha pequena casa de labor. Neste entorno o autor aprendería literatura e escribiría algunhas das súas principais obras de xuventude. 

Este ambiente será de gran influencia en “Yerma” e “La Casa de Bernarda Alba”, cuxa familia non só existiu senón que foi veciña dos Lorca e os seus descendentes seguen vivindo na súa antiga casa. A través deste termo municipal pódese trazar unha idea da vida dos Lorca por aquela época. No apeadeiro de San Pascual situado no núcleo de Zujáira, a familia tomaba o tren nos seus desprazamentos á capital granadina, mentres que Fuente de la Teja, no núcleo principal, era un lugar ao que o poeta acudía con asiduidade.

Este parque, dedicado segundo reza a súa inscrición “á memoria de Federico García Lorca, e de todas as vítimas da Guerra Civil” foi inaugurado en 1986 no Barranco de Viznar, onde a dramática morte do escritor tivo lugar o 18 de agosto de 1936. Esta data do seu fusilamento rememórase cada ano cunha sinxela homenaxe nocturna con concerto e recital dos seus versos, xunto ao monólito dedicado á súa memoria.

Desde o punto de vista natural, é un fermoso parque de montaña, con fontes e estatuas dedicadas ao autor. Invade ao visitante de melancolía a esencia tranquila deste marco, o único da ruta que nin o autor, nin a súa familia escolleron. 

Tamén se pode regresar despois á capital granadina e visitar o Hotel Reina Cristina, anterior residencia da familia Rosales, onde García Lorca se refuxiou e pasou algúns dos últimos días da súa vida, efémera en tempo pero fértil no seu legado.