É unha das cidades máis fermosas de Italia, sobre todo grazas aos seus exquisitos edificios e obras de arte. O simple tránsito polo centro histórico é unha aposta segura para o goce de fantásticos paseos admirando igrexas, pontes, rúas empedradas, prazas, estatuas, fachadas medievais, fontes e inscricións na pedra milenaria. A maxia é aínda maior pola noite, envolta na néboa invernal que ofrece aos namorados unha maior intimidade.

Verona é unha cidade con moita historia e moito testemuño dela. Encantadora e acolledora, permite ao visitante trasladarse no tempo. Como núcleo próspero ao logo dos tempos, as grandes obras floreceron na cidade. Un dos seus máis relevantes monumentos é a histórica entrada á cidade, a varias veces restaurado Ponte Pietra, a última vez en 1945 tras ser bombardeada.

Espectacular é La Arena, un colosal anfiteatro romano de pedra consistente nun óvalo de 152 metros de longo e 123 de ancho, que pode albergar 22.000 espectadores. Construído no s. I no reinado de Augusto, consérvase de maneira excelente e continúa albergando interpretacións ao aire libre de teatro e ópera, aínda que en inverno se trasladan ao Teatro Filarmónico. 

Este principal foco de monumentalidade atópase na Piazza Bra, fronte á que se erixe tamén o Palazzo Barbieri, de 1883. Outros fermosos palacios son o Gran Guardia, de 1610 e o Palazo Guastaverza, obra de Sanmicheli, o arquitecto máis presente na cidade. Na outra gran praza, a Piazza dell Erbe salienta con fachada neoclásica o Palazzo Comune.

E é que os veroneses gustan de reunirse nos seus foros. A Piazza dell Erbe, onde antes se atopaba o foro romano, hoxe enmarca un colorido mercado de froitas e verduras. As súas inmediacións conforman un fermoso conxunto arquitectónico no que salientan a fonte de La Madonna Verona, todo un emblema da cidade, as columnas do Mercado e de San Marcos e os máis de 80 metros da Torre Lamberte, cuxa construción comezou no século XII.

Verona viviu a súa idade de ouro na tardía Idade Media, co señorío dos Scaligeri. Comezou un período artístico e cultural, atraendo a artistas e poetas, como Dante, Petrarca e Giotto. Artífices deste movemento cultural foron as familias aristócratas, en especial os Scaligeri que no século XIV levantaron a súa fortaleza, cun magnífico forte e cunha pasarela sobre o río. Agora é o Museo Civico d'Arte, que exhibe pinturas e esculturas de Pisanello, Stefano da Verona, Giordano, Tiziano e Tintoretto.

A familia Alighieri encheu Verona de elegantes edificios e exerceu o mecenado de Dante Alighieri, entre outros. A este poeta dedícase un monumento na Piazza dei Signori. Tamén son visitábeis os sepulcros desta nobre familia, as Arche Scaligere custodiadas por pétreas estatuas de cabaleiros do medievo.

Pero se algo fai universal a cidade é unha das más famosas obras de Shakespeare, que inmortalizou o tráxico e incomprendido amor de Romeo e Xulieta. Dise que a obra se baseou en dramáticos feitos reais que sucederon en 1302 entre a familia dos Montescos e os Capuletos. Mito ou realidade, a casa desta última estirpe é un dos recunchos máis visitados, con especial atención ao balcón de Xulieta

O que é innegábel é que a casa ten certo encanto ao estilo antigo. No seu patio hai unha escultura da namorada que se di dá sorte no sentimental a todo aquel que a toca. A súa porta e fachada atópanse cubertas de mensaxes de amor en diferentes linguas, testemuñas da peregrinación que se vive aquí. A casa de Romeo non pode ser contemplada máis que por fóra, pero a tumba de Xulieta pódese visitar no outro extremo da cidade, na cripta do mosteiro de San Francesco al Corso.